İtiraz, kesinleşmemiş bazı kararların, kanunda gösterilen merci tarafından yeniden incelenmesini sağlayan olağan kanun yoludur. Ceza yargılamasında itiraz kurumu CMK 267–271 arasında düzenlenmiş olup, kanunda açıkça öngörülen ara kararlara karşı başvurulabilir. Tutuklama, adli kontrol, el koyma, arama ve benzeri koruma tedbirlerine ilişkin kararlarda itiraz yolu uygulanabilir; ancak hangi karar için hangi kanun yolunun açık olduğu, ilgili özel düzenlemeye göre ayrıca değerlendirilmelidir. 

Ceza yargılamasında itiraz süresi kural olarak kararın tefhim veya tebliğinden itibaren iki haftadır. Süre hak düşürücü niteliktedir; süresinde yapılmayan başvurular incelenemez. Başvuru, kararı veren merciye veya kanunda yetkili kılınan mercie dilekçeyle ya da tutanağa geçirilmek üzere zabıt kâtibine beyanda bulunularak yapılır. Başvuruda kararın tarihi, numarası, itiraz edilen hususlar, hukuki gerekçeler ve talep sonucu açıkça belirtilmelidir. 

İtiraz merciinin kim olduğu, kararın türüne ve kanuni düzenlemeye göre değişir. İnceleme çoğu zaman dosya üzerinden yapılır; gerekli görülürse ek araştırma yapılabilir. İtiraz üzerine merci, kararı kaldırabilir, değiştirebilir veya itirazı reddedebilir. Bazı hâllerde kararı veren merci, itirazı yerinde görürse kararını kendisi de düzeltebilir. 

İtiraz, istinaf ve temyize göre daha hızlı ve sınırlı kapsamlı bir denetim yoludur. Özellikle kişi özgürlüğünü ve temel hakları etkileyen ara kararlarda, yargısal denetimin kısa sürede sağlanmasına hizmet eder.